Open – Vld sluit een overeenkomst met zichzelf.
Op de website van de liberalen in Hoboken (de eerlijkheid heeft ook zijn plaats, tot op heden zijn de mensen van open-VLD nog steeds liberalen) staat te lezen dat een feestje op zijn plaats is.
Het districtsbestuur heeft immers een overeenkomst, samenwerkingsakkoord afgesloten met de Hobokense middenstand. Het akkoord zal dus kortelings afgesloten en getekend worden door de schepen van middenstand mevrouw Langmans en de voorzitter van de middenstand de heer Kim Scharlaken.
Het grappige van de zaak is dat bij deze samenwerking er slechts één financieel benadeelde partij is: het district. De aankoopbonnen die het district gaat uitdelen (een 100-tal per jaar) aan de jubilarissen in Hoboken worden immers betaald uit de sok onder het bed van het districtscollege. 100 x 25 € = 2500 € uit de zak van de belastingbetaler voor de promotie van de zieltogende middenstand. De kortingsbons die men gaat uitdelen aan de nieuwe inwoners van het district kan dan al een mooie geste zijn, iedereen die lid is van een personeelsvereniging krijgt meer korting dan 5% bij de aangesloten leden van de actie.
Triestige van de zaak is dan weer de zichtbare belangenvermenging. De voorzitter van de winkeliers is de politiek secretaris van de Hobokense afdeling van open VLD, mevrouw de schepen zit daar voor dezelfde partij. De ondertekening zal dan ook in een heel gemoedelijke sfeer verlopen. De wereld op zijn kop: waar vroeger de middenstand het verenigingsleven steunde waar de Hobokenaren deel van uitmaakte moet nu de klant van diezelfde middenstand mee betalen voor de promotie van de kleinhandelaars. Winkeliersvereniging: waar koop ik in Hoboken een broek, schoenen of een hemd? Of zijn Hobokenarten wilden die naakt rondhossen? Als je voor al deze dingen die je dagdagelijks nodig hebt in Hoboken terecht kan, dan pas heeft een aankoopbon zin en dan pas gaat de Hobokenaar geen reden meer hebben om naar een winkel of winkelcentrum te lopen buiten zijn district.
Natuurlijk is dat geen districtsbevoegheid, en je kan geen middenstander verplichten om een zaak te openen in Hoboken maar de waarheid heeft ook zijn plaats. De vraag die je moet stellen is of dat een districtscollege, zonder al te veel bevoegdheden geld moet geven aan een middenstand die op sterven na dood is. Zou het niet beter geweest zijn om met zijn allen eens aan te kloppen op het schoon verdiep op het stadhuis van Antwerpen? Het Kiel, de wijk waar enkele schepenen groot zijn geworden heeft wel een winkelcentrum, daar is wel degelijk geinvesteerd door de stad, daar kan met niet zeggen dat de overheid zijn best niet gedaan heeft. Zou het niet kunnen dat de politici in Hoboken niet zwaar genoeg wegen om een beslissing te forceren? Met slechts één lid in de gemeenteraad van Antwerpen (Staf wauters, Vlaams Belang) en geen schepen kan je bezwaarlijk zeggen dat we een stem hebben in bepaalde discussies. Ik gun de middenstand alle goede zaken die kunnen, maar men zou toch op politiek vlak beter kunnen dan slaafs de weg volgen die de bazen van't stad aanwijzen.
