Hoed af voor het kiesvee!
Ha, onze "krant" schiet weer door het internet! En we zullen het geweten hebben, want al vanaf jouw eerste zin meteen een pijnlijk nauwkeurige analyse van de lokale politieke situatie. Pijnlijk ook voor de kiezer die er op 14 oktober wat wil laten veranderen - een eigen lokale stempel wil proberen te drukken.
Ik herinner mij het nog heel duidelijk bij een vorige kiessessie: vanuit het Schoon Verdiep (waar het niet altijd zo schoon aan toegaat) kwam de "wens" dat de samenstelling van de districtsraden best met die van het stadsbestuur zou overeenstemmen.
Ja zeg, dat is natuurlijk hoe men het in 't Stad het liefste heeft: 'Wij zeggen en jullie knikken' . Of hoe men op de Grote Markt 1 denkt over eigen verantwoordelijkheden, mogelijkheden en middelen voor de districten. Waarom moet men dan nog überhaupt in de districten voor een eigen raad gaan kiezen denken er dan velen. En dat is zeer goed te begrijpen.
Tussen twee verkiezingen in komt gedurende jaren het stadscentrum op de eerste plaats, zuigt men veel middelen -als door een centrifugale kracht- naar zich toe voor een aantal megalomane dromen. Districten kunnen maar vragen en ... een 'njet' krijgen.
En dan, dan komt de verkiezing; een afrekening om de 6 jaar. Dan stellen kiezers zich de vraag wat er met hun stem is gebeurd. Wat er voor hun district is gedaan. Wat er met hun verzuchtingen is gebeurd. Hoeveel beloften er zijn waar gemaakt. Waar hun eurocenten voor zijn gebruikt.
Is het dan zo vreemd dat een lokaal verkiezingsresultaat niet synchroon loopt met dat van 't Stad? Dat de bolletjes niet op de plaatsen zijn gekleurd waar men dat graag wou? Dat er geen kopie wordt bekomen van de zetel-invulling op het Schoon Verdiep?
"Met een andere politieke samenstelling in een district dan in Antwerpen zitten conflicten ingebakken" oordeelt men in het stadhuis. Dat kan, maar dat hoeft niet per sé.
Het is niet omdat er eenzelfde samenstelling is in een districtsraad als in de gemeenteraad, dat een district meer mogelijkheden en middelen zou krijgen, dat dit vlotter zou verlopen.
Dat kan, maar dat hoeft niet per sé. Het stadhuis krijgt, in het laatste geval, wel meer zekerheid op minder weerstand telkens ze hun 'njets' uitdelen.
Het oor te luisteren leggen naar het volk? Spijtig dat er zoveel ruis op de lijn zit.
We gaan natuurlijk nog eens even enkele politieke zwaargewichten kunnen "bewonderen" op de volgende jaarmarkt. Politici die dan even de weg naar Hoboken (en andere districten) plots ontdekken. Dank zij de GPS, niet zozeer omdat de route bekend is.
Dat gaat traditioneel samen, jaarmarkten en politici. Politici die een handdruk omwisselen voor een foldertje. Een glimlach en oogknip inruilen voor een stem.
Met wel een kleine nuance: dat die jaarmarkt er om het jaar is, en je de politiekers om de 6 jaar ziet.
Groetjes, en afspraak op 14/10/ '12,
Francis
Antwerpen kan beter.
Hoogste tijd om orde op zaken te stellen. Antwerpen is meer dan het eilandje, nieuw zuid, de kaaien of de Grote Markt. Antwerpen is ook de Bredabaan, de Kioskplaats, de A12, de luchthaven en de Seefhoek en de Brederodestraat. Geld van de belastingbetaler moet op een eerlijke manier gebruikt worden, evenredig met het aantal inwoners van een district, megaprojecten moeten via een volksraadpleging te goedkeuring krijgen van de inwoners van deze toch wel leuke stad.
De afgelopen jaren namen de mensen van het schepencollege van Antwerpen meermaals een loopje met de benaming ‘democratie’. Een meerderheid hebben wil niet zeggen dat de mensen in je stad achter elke beslissing staan die eens genomen niet meer terug te nemen valt. Het alles verslindende MAS, het droombeeld van Patrick Janssensen zijn schoon verdiep over een autovrije kade en een tramverbinding naar de nieuwe rijken van’t stad op het eilandje, het verkloten van het uitgaansleven door populaire café’s na klacht van (nieuwe) Antwerpenaars wegens overlast te sluiten, het terrassenreglement waarmee niet enkel de horeca voor een stuk verdween, maar ook een pak gezelligheid. De stad is “den buiten” niet, en het is de taak van de inrichtende macht om eventuele nieuwe stadsgenoten te vertellen dat er in een uitgaansbuurt of centrum van een stad zoals Antwerpen wel eens overlast kan zijn. Indien u echt rustig wil zitten, ik weet nog een stukje bos in Stekene…
Antwerpen kan beter, zonder zijn eigen sinjoren te ‘koejoneren’, zonder bestaande aantrekkingspunten te verkopen ten voordele van prestigeprojecten, en te investeren over heel de stad. De Seefhoek is niet socialer en minder onaantrekkelijke geworden door Park Noord, wie daar meestal zit, zijn mensen van elders in de stad die dit nieuwe stuk groen genegen zijn. Verder weg wijzen de vuilnis en de dealers de weg naar de onderwereld van deze stad. 150 meter verder ontwaken de nieuwe rijken op hun eilandje, jacht voor de deur en dikke auto in de parkeergarage.
Antwerpen kan beter, laat nuchtere volksmensen mee beslissen, zonder bochten, bruggen of tunnels. Laat plannen passen in hun omgeving, zorg dat je nieuwe tendensen kan volgen, voorzie scholen, creche’s, parkings zonder achter de feiten aan te lopen en voorrang te geven aan je eigen prestige als politieker. Meer groen, meer gezelligheid en oog voor de leefomstandigheden van de mensen zijn belangrijker, want hun stem tijdens de verkiezingen gaan ook daarover, niet over bakstenen bunkers die de standbeelden vervangen die je wel eens ziet in parken en pleinen in landen waar totalitaire regimes aan de macht zijn.
Laat de volgende verkiezingen niet gaan over of het Bart of Patrick is die de sjerp en de sleutel van de stad krijgen, maar laat het gaan over de mensen in een gezonde en toffe stad, wij sinjoren verdienen dat!
Luc FM
