De gelovers:
Ok, ik weet het, ik ben de laatste tijd erg lui aan het worden. Het is weer bijna een week geleden dat ik iets schreef in deze volksgazet. Tijd te kort, niet veel nieuws dat ik kan schrijven en een beetje moe van de laatste maanden met al die verkiezingen en aanverwante politieke onbenulligheden. Want zeg nu zelf: er is niks in beweging en de enige die er profijt uit haalt is “frituur bij dikke Peter” omdat hij één grote klant heeft: Bart De Wever.
Wie nog gelooft dat de politiek alles gaat oplossen heeft het lelijk mis. Mensen laten zicht leiden en misleiden door slogans en soms misselijk makende koppen. Of door mooie smoeltjes en lange benen, ten minste zolang het nog mag van Siegfried Bracke, de kleine generaal van het NVA, de moraalridder van de politieke kaste. Beangstigend dat deze partij, die net de kleuterschool der politiek betreden heeft, nu al gaat vertellen wat de normen en waarden moeten zijn. Ordnung? Om bang van te krijgen als je Peu(ter)mans bezig hoort over de lonen van de politici en toch al maanden het riante loon op zijn rekening laat storten.
Smoeltjes komen en gezichten verdwijnen. Magriet Hermans, wat heeft die ooit bijgedragen aan de politieke regelgeving? Och ja, ze heeft eens in de “boekskes” gestaan omdat ze het opnam voor de Vlaamse muziek. Of was dat eigenbelang omdat ze toen al wist dat men bij de open-VLD haar liever kwijt als rijk waren? Nu staat ze te bleiten omdat ze als zangeres (?) niet aan genoeg optredens geraakt en dat de carrière van haar dochter op deze manier niet van de grond komt. Liggen wij wakker van dat mens? Neemt die zichzelf aux serieus? Ze zit niet voor niets in het zelfde programma als Jurgen Verstrepen bij junk tv. Je zou voor minder een lijntje coke snuiven na het bekijken van die twee. Ach Verstrepen, das toch dat redicuul mannetje dat alles doet om zijn bankrekening uit het rood te houden, of zie ik het fout?
En dan is er het Belang, niet dat van de wereldburgers uit Limburg, wel het Vlaams. De leegloop waar eenieder al voor waarschuwde is begonnen, de versplintering, het oplossen. Afgelopen week Karim weg (de man heeft een echte Vlaamse voornaam), vandaag lezen we dat Marie Rose ook haar lidkaart binnen zond. Het is te hopen dat de fuhrer deze winter een splinter van zijn partij in eigen voet krijgt en dat de pijnstiller niet kan opgelost worden in een glas bronwater. Voor Filip en Gerolf met de geweerkolf kan geen poepsnoepje (suppo in de volksmond) groot en dik genoeg zijn om zelf eens te weten hoe erg ze een “pijn in de aars” ze zijn. Pain in the ass, vroeger bij de andere partijen, nu bij een deel van hun achterban. Wie gelooft in de ideologie van deze heren is er aan voor de moeite. De hype is over, de partij bijna out. Over?
