Leve de Congo – boot!
De Congo boot is een gesloten café in mijn district Hoboken. De Congo boot was één van de laatste, zoniet het laatste café dat verwees naar de scheepswerf “Den Cockerill” in de volksmond geheten. Cockerill Yards geheten naar zijn stichter Cockerill dus. Dat er menig schip van Hobokens makelij naar de voormalige Belgische kolonie voer was dus de reden van de cafénaam. Dat jaren na de onafhankelijkheid onze Koninklijke familie, of toch een stuk althans, een bezoek brengt aan de jubilerende zwartjes is dus een normale zaak, we hebben een gezamenlijk verleden. Een geschiedenis die niet zo netjes is en die naar bloed ruikt, maar we hebben iets samen. Dat de voorvader van onze Albert het varken, pardon, het beest heeft uitgehangen is een detail in de vaderlandse geschiedenis. Een detail doordrongen van bloed en veel tranen. En toch hebben de Congolezen stijl. Ze doen onze koningin diamanten cadeau. Of was het maar om te lachen? Was het donkere satire van onze vroegere gekoloniseerde landgenoten? Je bent met twee nodig om de tango te dansen, en dat hebben de opperhoofden van beide staten goed begrepen. Leiders aan de macht, dansend in een licht van verloren zielen en badend in hectoliters vergoten bloed.
Vedeze merkte ook op dat onze Koning in Afrika vertoefde en hij maakte er volgende cartoon over. Meer Vedeze op www.vedeze.be.
Het is allemaal de schuld van de loge…
Tussen de kerk en mij zal het nooit echte liefde zijn. Dat is het nooit geweest en zal het ook nooit kunnen zijn. Ik ben voor persoonlijke vrijheid, en dat is nu net hetgeen dat je niet hebt als je geloofd, dat is niet enkel de vaststelling bij het katholieke gebeuren maar vermits het katholieke juk na eeuwen nog steeds op onze schouders rust, beperk ik me een beetje tot de pastoors, al dan niet ter lage landen bij de zee.
Ze, de kerk en zijn apostelen, weerden zich als een duivel in een wijwatervat. Dat er occasionele schandalen gebeurt waren, daar konden ze nog mee leven, dat kon men nog met de mantel der pedo - liefde toedekken. Toen er de eigen commissie, een clubje lijfeigenen van de heilige, of noem ik ze toch maar geilige(?) kerk samengesteld werd, dacht men dat alles wel zou bedaren. Enkele clubleden werden in een klooster gezet, anderen mochten bij de broeders trappisten denken aan de eeuwige jachtvelden vol met jonge heren.
Gebeurtenissen en verhalen die ikzelf heb kunnen aanhoren, over pedofilie, al dan niet binnen de beschermende muren van een kerk zetten me aan om ten strijde te trekken tegen zoveel oneerlijkheid, ten oorlog tegen de goddeloosheid van mensen die vertrouwenspersonen zouden moeten zijn, en geen dieven van onschuld, of geile bokken belust op de sterretjes en andere maagdelijkheden van te jonge mensen. Ik wil dat dit stopt, ik wil dat er geen verjaring op staat op dit soort van vergrijpen. Ik wil de kerk uiting laten geven van zijn misprijzen ten opzichte van deze beestigheden. Doek dit toneelstuk der vals smaak op, verkoop de bezittingen van deze heren, er is genoeg armoede in ons land dat het tijd is dat de gesubsidieerde pedofielnetwerken drooggelegd worden.
En dan is er nog de “perswoordvoerder” van de Belgische kerk. Men weet niets van de onthullingen die gedaan werden in bepaalde dagbladen, men weet niets van kindermisbruik door geestelijk gehandicapten zoals Marc D. Waarom kunnen beesten zoals Marc D. in een luxegevangenis hun straf uitzitten? Wie betaald al die dingen? Of is het toch dat hogere kringen de loopjongens de hand boven het hoofd houden? Zou het kunnen dat er ook bij de Belgische adel stront aan de knikker is? Of is het echt zoals ik hier en daar hoor fluisteren, een gevecht tussen goed en slecht? Opus Dei tegen de loge?
Ik heb in mijn omgeving minstens twee mensen die aan der lijve ondervonden en ondervinden hoe machtig sommige mensen zijn, hoe ze mensen manipuleren, onderwerpen aan leugens, aan willekeur. Seksueel misbruik door een halve of hele heilige? Gek verklaren van moeders die hun kinderen willen beschermen tegen pedofielen? Ik heb ze tegengekomen en twijfelde soms aan hun verhaal, maar vandaag zijn mijn ogen verder opengegaan, er zit een machinerie achter, en geld veel geld om de betrokkenen het zwijgen op te leggen. Dit verhaal dat zich situeert in de kerk heeft vertakkingen in alle geledingen van onze maatschappij. Hoof tijd dat moedige mensen ingrijpen en deze vals geiligen verwijzen naar hun plaats: de hel! Maar ach: het is allemaal de schuld van… de loge.
