De kruk is nog niet stuk

Een blijspel in vele bedrijven geschreven en gedrukt door Vedeze. Meer mooie verhalen omgezet in fotocartoons zijn te vinden op www.vedeze.be . De kruk is stuk is een sprookje waarin bepaalde figuren en achtergronden louter toevallig lijken op bestaande situaties en verhalen. De redactie & Vedeze verontschuldigen zich nu al voor eventuele nachtmerries van lezers van deze krant.

Chicago aan de Schelde?

Her en der messteken uitdelen, auto’s beschadigen, graffiti spuiten, handtassen stelen, het lijken de nieuwe hobby’s te zijn die in Antwerpen en omliggende de nieuwe mode zijn. Neem er nog bij: geweld tegen verplegend personeel van ziekenhuizen, bedreigingen aan het adres van stedelijk personeel dat het openbaar domein moet onderhouden en het lastigvallen en molesteren van onderwijzend personeel en je hebt meteen de nieuwe trends in één alinea.

Moeten wij in Antwerpen fier zijn op zo een palmares? Gaan we ook roepen om nultolerantie in te voeren? Willen we ook het recht in eigen handen nemen zoals een aantal juweliers deden en ons bewapenen? Want het valt wel op: sinds ze in het Brussels gewest in bepaalde gebieden strengen zijn geworden en meer blauw op straat posteerde we in andere provincies en grootsteden de geweldplegingen zien vermeerderen. Ja in Kuregem is men blij, aan de Brederodestraat in Antwerpen iets minder.

Natuurlijk stel je de vraag hoe dat kan opgelost worden. Stuur je ze terug naar het land van hun voorouders? Is nationaliteit erfbaar en sturen we Filip De Winter ook naar Turkije omdat hij een inbreuk pleegt op de anti racismewet?  Dit dan natuurlijk ook enkel als het kan aangetoond worden dat er in de bloedbaan van Filip sporen zijn terug te vinden van een overgrootoom uit Turkije. Of passen we het enkel toe op diegene die hier voor de eerste generatie zijn? Pakweg de Polen, de Macedoniërs, of de Albanezen van achter het hoekje? U ziet, een oplossing, hoe simpel ook, heeft zijn donkere kantjes. Natuurlijk had de wereld er anders uitgezien als de staat Duitsland die kleine generaal terugstuurde naar Oostenrijk, of was Hitler een detail in de geschiedenis?

Ik ben persoonlijk nog steeds voorstander van een rechtstreekse pijnprik bij de daders en hun familie. Ook al is de inbreuk klein, veelvuldig spijbelen, een kruimel of andere diefstal: inhouden van het kindergeld of de gemaakte kosten terugeisen van de eventuele daders en/of hun meerderjarige ouders op het matje roepen en een stuk van het inkomen via deurwaarder buitenhalen. Het louter terugzenden zonder straf lijkt me nogal een makkelijke invulling, tenslotte kost ons gerechtelijk apparaat en ambtenarenkorps ook geld. Tijd dus om de crimineeltjes te raken waar het pijn doet: hun uiterlijke luxe (wagens?) en eventueel kindergeld.  Wedden dat bepaalde sujetten gaan nadenken voor ze als een macho een mes bovenhalen? Of gaan we echt naar de wet van jungle luisteren en is het oog om oog, tand om tand?

Laat het even vooruitgaan als het kan!

Ook de SP.a begint stilaan zijn/haar campagne op gang te brengen. Er is zelfs een slagzin. “We moeten weer vooruit” wat zoveel wil zeggen dat er de laatste jaren niet veel meer gebeurt is om te bewegen. En de komende jaren zullen er budgettair niet veel optimistische geluiden te horen zijn om beweging te creëren. Om dingen te doen bewegen is er moed nodig, moed die de socialisten hebben, zeggen ze zelf. Prioriteiten verleggen en uitgaven op een juiste manier doen en op de juiste posten. Of men bij de SP.a ook aan de wedde ‘s wil zitten van ministers en parlementariërs weet ik niet maar het zou een goede zaak zijn. Onze huiscartoonist Vedeze maakte alvast een affiche voor de SP.a, ik deed er nog een schepje bovenop en maakte er ook één. Die van Vedeze kan je bekijken samen met al de dingen die hij maakte op zijn website www.vedeze.be , mijn affiche heel misschien in de propaganda van de Vlaamse socialisten (?) .

Stilte voor de storm… in een kop koffie?

Zondagmorgen, kopje koffie in de zon op een bankstel in de tuin. Er zijn slechtere manieren om wakker te worden. Gewekt worden om twintig over vijf in de week om te gaan werken bijvoorbeeld. Gelukkig besloten sociaal voelende mensen heel lang geleden al dat het weekend er was om uit te rusten van de noeste arbeid. Dus moet ik blij zijn dat ik werk heb om dan een vrij weekend te hebben? Gek idee!

Ondertussen zitten de plakploegen van de politieke partijen niet stil. Er worden overuren geklopt om toch maar te kunnen overheersen in het straatbeeld. Alsof de mensen nog kijken naar de scheve en lelijke smoelen van deze exhibitionisten van de politieke families. Alsof we nog geloven in oplossingen voor de crisis.  BHV, de devaluatie van de Euro en een daling van de werkloosheid zijn de utopische verhalen die de politieke klasse ons komt vertellen. Nonkel Bob en tante Terry waren geloofwaardiger.

Het is dus zondag, rustig, een kopje koffie drinken, niks aantrekken van het nieuws en de verkiezingen van 13 juni. Vlamingen eerst in een politiek circus waar iedereen durft maar niemand iets doet. Belgen die betalen voor diensten die er niet zijn. Wegen waar je een auto op stuk maakt , een openbaar vervoer dat niet voldoende functioneert omdat politici uit een bepaalde streek er steeds voor zorgen dat hun potentieel kiesvee in de watten kunnen liggen, en dit terwijl op een andere plaats de dingen op apengaten liggen.

Het is dus stil in de tuin, mijn kopje koffie heeft geen enkel rimpeltje, enkel een wolkje melk, dank u. De politiek is een behangersfestival voor beginnende of gearriveerde pseudo zelfstandigen die gespecialiseerd zijn in het zand in de ogen smijten, rookgordijnen optrekken en wolfijzers en klemmen te plaatsen om de kiezers te verblinden, op een fout spoor te zetten of gewoon af te schrikken om nog een bepaalde keuze te maken.  Het is met de politiek als bij het voetbal: de trainer trapt het af contract of niet, de spelers zijn exact inzetbaar in een andere ploeg en sterspelers voetballen niet altijd.

Nee voor mij is deze verkiezing er echt een die overbodig is. Om het nogmaals in voetbaltermen te zeggen: de politiek scoort enkel een own goal en de supporters… haken af. En diegene die nog gaan kijken naar het spelletje drinken zich lazarus door het beschamende schouwspel en zitten hun kater uit in de hoop op beterschap. De hoofdpijn gaat dan wel weg, de zure nasmaak blijft.  

Luc F.M. Jacquemyn