Rechts front of bonte mengeling?

Aan de kant van de overwinnaars schijnt steeds de zon en is het warm. Dat steekt voor eventuele verliezers, of voor mensen die niet hebben verloren omdat ze niet meespeelden. Ze speelde niet mee omdat  de partijtop de spelregels bepaalde, in die regels stond in dat je altijd mooi in het rijtje moet lopen, en het standpunt van de club waar je bijzit moest verdedigen naar buiten uit. Ludo Van Campenhout is zo een mens die zijn eigen zin deed en zijn gat verbrande. De zalf probeerde hij te krijgen bij een anders gekleurde apotheek dan ‘zijn’ blauw fabriekje.

Nu zijn politieke overlopers van alle tijden, ze zijn er trouwens ook in alle kleurschakeringen te vinden. Het begon met het uiteenvallen van de Volksunie (VU) daaruit ontstonden een aantal partijen en partijtjes die na een tijdje ook verdwenen en/of opgingen in een andere politieke familie, zo kwam Bert A. bij de socialisten terecht. Anderen liepen al veel vroeger over van de SP.a naar het toenmalig Vlaams Blok (nu Vlaams Belang). Nu kan je natuurlijk zeggen dat politiek een sport is, of een goedbetaalde job, en dat de meestbiedende iemand kan binnenhalen omdat die persoon bepaalde handigheden onder de knie heeft. Maar tot nader orde is politiek geen sportief schaakspel waar je de ene week in een rood shirt loopt en de volgende maand in een purper. Politiek is ook ideologie. Een manier van leven en denken.

Van Campenhout is dus een potentiële overloper. Ludo wil scoren, Ludo wil een plaats onder de politieke zon. Zou het simpel niet kunnen zijn dat de Antwerpse schepen moegekoeioneerd de rug naar zijn oude liefde zet en andere lucht wil? Ik ben steeds van het principe geweest dat ik een hekel had aan deze vorm van politiek bedrijven. Maar wat als je geliefde je niet meer wil? Moet je dan kluizenaar worden in een klein Waals dorp? Moet je dan je heil zoeken in zelfbevrediging of onthouding, of erger nog je bekeren tot de mannenliefde? Misschien zit er in de NVA wel meer dan Vlaams nationalisme, misschien is de NVA ook de partij van de poen? Misschien willen de Weverkes ook wel de vakbonden aan banden leggen en minder lasten aan de bedrijven opleggen?

Nee Ludo, praten mag je met iedereen, dat doe ik ook. Maar politieke en populaire formaties opvrijen is niet zo mooi. Je bent ofwel fan van de Beatles of van de Rolling Stones. Wie fan was van de twee werd meestal opgenomen in St. Amedeus waar ze de beste zorgen kregen van de broeders van liefde. Wil ik daarmee zeggen dat ons aller Ludo gek is? Nee, ik wil enkel zeggen dat als Ludo de grote oversteek doet, de politiek weer een stukje geloofwaardigheid kwijt is. En op dat gebied was er al veel werk aan de winkel! Front tegen Janssens of niet, geloofwaardigheid moet je als politicus steeds hoog in het vaandel dragen en ideologie is geen besmettelijke ziekte, het is een manier van denken, spreken en doen!

OCMW: de boeren van’t stad?

Gisteren kreeg ik post. Niets nieuws, ik krijg wel eens meer post; Van de belastingen bijvoorbeeld, om geld te bedelen, van de firma Ethias, om mijn verzekering te betalen, zelfs van Aldi en Collruyt krijg ik regelmatig correspondentie. Aanbiedingen die moeten aanzetten tot consumeren, of gewoon rekeningen die te vereffenen zijn. De wereld heeft als brandstof geld nodig, en ik lever daar een stuk van, zo simpel is dat. Ik heb geen probleem met betalen, als iedereen zijn deeltje in die grote pot stort dan komen we er wel. Meestal zit er ook een vriendelijke brief bij met de reden waarom ze achter mijn zuurverdiende centen zitten.

Niet bij het Antwerpse OCMW echter waar men van beleefdheid en etiquette geen kaas gegeten heeft, laat staan ooit een bolleke De Koninck, om over Monica te zwijgen, gedronken heeft. Zo mocht ik naar aanleiding van het overlijden in januari van mijn beide ouders al heel wat brieven ontvangen van deze instelling, een bedrijf waarvan een stukje nog in handen is van de overheid, een ander deel in de naam ZNA probeert om het hoofd boven water te houden. Koken kost geld en dingen die te duur zijn stoot de overheid af.

Zo mocht ik al enkele keren een bedreiging ontvangen tot gerechtelijke stappen ontvangen wegens het niet betalen van enkele rekeningen op naam van mijn pa en ma. Nu snap ik met mijn beperkte mogelijkheden wel dat men daar bij de dienst ontvangsten al vele watertjes doorzwommen heeft, maar daarom is niet elke klant een potentiële profiteur of verzuurde medemens. Die laatste categorie zit waarschijnlijk al op de facturatie dienst van het ocmw Antwerpen. Mensen die de geijkte procedures volgen en geen ook hebben voor de individuele problemen. “Ze zijn allemaal dezelfden” hoor ik deze ambtenaar da denken en zwiert met genoegen er een advocaat tegenaan bij niet betaling binnen de 5 dagen.

Zo blijft dat mens dus bezig. Gisteren dus ook weer: “Laatste waarschuwing om uw schuld te betalen”. Ik kreeg voor die 464,20 € zelfs geen eerste waarschuwing mevrouw van het ocmw die de beleefdheid niet heeft om te antwoorden op mijn vorig schrijven waarin staat dat ik de 888,93 € al op de rekening van de bloedzuigers van het ocmw had gekieperd. Inderdaad, de vorige zin had geen komma’s, die worden er we bij geneukt op de burelen van het ocmw Antwerpen in de Lange Gasthuisstraat.

Nu begrijp ik wel dat men alle dagen stapels aanmaningen te verwerken krijgt, en dat men de meest waanzinnige uitvluchten te lezen krijgt om toch maar geen rekening te hoeven betalen, maar als ik ten persoonlijke titel een bedreigende brief ontvang wens ik volledig ingelicht te worden over deze rekening en geen simpel factuurnummer. Tenslotte ben ik als belastingbetaler aandeelhouder van al wat openbaar bezit is en diensten die ons als burger ter beschikking gesteld worden. Ik kan dus niet aanvaarden dat men, in deze brief was het weer een zekere Suzanne K, mij een brief in de bus doet belanden met als aanhef: “Laatste waarschuwing om uw schuld te betalen”.

De volgende aanmaning om te betalen die ik krijg zal ik persoonlijk terug bezorgen aan mijn aanbidster van het Antwerpse OCMW. Net zoals men mij persoonlijk aanspreekt alsof ik een grote ontduiker ben van rekeningen van dierbaren. Foei ocmw, takt en beleeftheid zijn dingen die ik als burger verlang van diensten waarvoor ik meer dan genoeg belastingen betaal. Get a life Suzanne!