Leve de middenstand!

Terwijl de ‘vaste’ middenstanders, zeg maar de handelaars met een pand in Hoboken alles aan het voorbereiden zijn voor hun Wildwest evenement van volgend weekend was het vandaag marktdag in Hoboken. Aangekondigd in een persmededeling door het district Hoboken zelf. Tof denk je dan, het is wel herfst maar de markt op een vrije pinksterdag is een leuk initiatief.

Dus hupsakee, geschoren gedoucht, propere onderbroek aan, kortweg op zijn Pinksterbest om naar de markt te gaan. Ik heb al geruime tijd zin in een gebraden, sappige kip van de markt, wat lekkerder is dan zijn uitgedroogde, van ’s morgens in de warmhoudkast hangende  broeder of zuster van de supermarkt. Kortweg, dit ging een toppertje worden, het water kwam me in de mond…

Een afknapper van jewelste. 1/3 van de normaal aanwezige marktkramers was maar aanwezig. Geen kippenkraam. Treurnis bij mezelf…

Op een dag dat iedereen thuis is zou je als marktkramer een extra tandje moeten bijsteken en de klanten in de watten leggen. Op deze Pinksterdag kunnen de mensen de markt (her)ontdekken en misschien een keer meer moeite doen om tot op het marktplein te wandelen en eventueel te kopen.

En dan maar klagen dat de verkoop achteruit gaat, dat de concurrentie van nieuwe handelaars, lees ‘allochtonen’ met meestal goedkopere spullen de ‘marchandise’ van de ‘autochtone’ verkopers onverkoopbaar maakt. Het is verdomme op een dag zoals vandaag je het verschil kan maken.

Kwaliteit verkoopt immers nog altijd (als) vanzelf. Maar dan moet je wel op een regenachtige frisse dag als vandaag met je luie krent uit je huis willen komen. Als ik als potentiele klant de moeite neem om met regenscherm en rubberen laarzen tot op de markt te komen mogen de heren en dames de beleefdheid hebben om dit ook te doen!

Van mijn part schaffen ze de markten op feestdagen gewoon af. Dan kunnen de ‘arme’ handelaars ook genieten van een vrije dag.

Lezersreactie:

Hallo Luc,

Ook mijn gedacht!
Ik schrok vanmorgen ook over al die gaten tussen de kramen.

Ik was eveneens van mening dat al wie 's maandags werkt, nu ook eens de kans heeft om naar de markt te komen. En meende dat de marktkramers in diezelfde richting dachten.
Niet dus.

Voor mij moeten op feestdagen de supermarkten en andere winkels niet geopend zijn. Hun personeel mag ook wel van een verlofdagje genieten.
Marktkramers zijn echter zelfstandigen, die zelf beslissen of ze willen werken. Of niet, in dit geval.

Maar ketens als Carrefour openen dan toch op die dagen; zij het voor een halve dag. Hopelijk dan met personeel dat zelf vrijwillig mag kiezen voor de overuren.
Dus ging ik eens kijken hoeveel volk er hier nu wel op af komt: aan vier kassa's stonden er rijen aan te schuiven.

Nu ja, niet moeilijk natuurlijk, waarschijnlijk al wie teleurgesteld naar de markt was gekomen?
En gemiste kans voor die marktdag.

Men kan dat gelijk je zegt beter afschaffen. Want voor die paar kramen die er nu staan, mag straks wel een bezetting van de reinigingsdienst opdraven om de boel op te komen kuisen.


Groetjes,
Francis

De (te) dikke snee brood, met een gouden glimlach.

Lang geleden, maar daarom nog niet dood, de gevoelsschrijver die ik ben. Ik heb weer wat om me aan te ergeren. Er zijn, en ik besef dat heel goed, duizend meer dingen om je serieus om te ergeren, maar toch, een bagatel kan heel je dag naar de kl*ten helpen.

Ik heb hier achter de hoek een bakker, de naam heeft geen belang, en die bakt en verkoopt brood, dus nog een ‘echte’, geen die toespijs en appelmoes in blik in de rekken heeft, maar ook geen belegde broodjes, kortom, een ‘pure’ bakker.

Mijn bakker verdiende vorig jaar de ‘gouden glimlach’, een prijs die je kan krijgen al de klanten vinden dat je als verkoper steeds beleeft en vriendelijk bent tegen je klanten, de glimlach kan van goud worden, en bovendien krijg je nog een mooie prijs bovenop de gratis publiciteit.

Buiten de dikwijls iets te lang in de oven gelegen ‘tiger’ pistoleekes en de koffiekoeken die wel beter kunnen is er sinds een tweetal maanden nog een gebrek bijgekomen. Er is een mes stuk in de snijmachine wat maakt dat er steeds 1 snee is die dubbel zo dik is.

Dat je niet binnen een minuut een nieuw mes steekt in zulke machine begrijp ik, maar dat je na weken nog steeds geen oplossing hebt daar kan ik geen begrip voor opbrengen. Ik sprak een paar weken de zaakvoerster op een ludieke manier aan over het probleem. Ze vertelde me dat ze een tweede snijmachine ging aankopen en dat dan diegene die stuk was kon gemaakt worden, want dat kon toch niet als de winkel open was? Ik heb simpel gerepliceerd dat daarvoor de (wettelijke) wekelijkse sluitingsdag soelaas kon bieden. De dame was een beetje op de teentjes getrapt en had plots geen ‘gouden’ glimlach meer…

Ridicuul probleem, ik weet het. Maar ik vraag me af wat ze zou doen als de machine definitief de brui gaf. Zou ze dan de broden ongesneden verkopen aan de klanten? Ah ja zeker?

Groetjes van de warme woordenkakker.