Het eiland Utopia:
Eenheid, samenwerken, de markt sterk maken tegen andere grootmachten, dat was de bedoeling van de vele regeringsleiders die jaren geleden met de Europese eenmaking starten. 1 Europa, een Europa met vele staten, een Europa met vrij verkeer voor diensten, mensen en een economie die zou opgewassen zijn tegen de concurrentie van de andere continenten en grootmachten. Ondertussen zijn we vele jaren verder en zien we dat er nog veel werk aan de Europese winkel is.
Griekenland heeft het wel gehad met de regeltjes voor de hulp die ze kregen, deze mensen willen eruit, ze willen terug hun eigen munt en geen bemoeienissen meer vanuit Brussel. Kortweg: geef ons centen en laat ons vooral met rust. Laat ons vooral verder frauderen, met geld smijten dat we niet hebben en de rijken alsmaar rijker maken. Voor een deel van deze mensen betekend deze crisis vooral winst. Massa’s vastgoed komen voor een appel en een ei in de handen terecht van de bovenlaag van de bevolking, de arme Papadopulos in de straat kan huren en creperen. Werkloosheidsuitkeringen, pensioenen, ziekte: op alles beknibbelen ze in Griekenland. Griekenland wil weg uit de Eurozone.
Spanje zit met de hoogste werkloosheidsgraat van de EU. Banken kraken in hun voegen doordat ze dachten winst te maken door leningen aan vastgoedbedrijven te lenen die Spanje, ooit het beloofde vakantieland binnen Europa, even gingen volbouwen met nieuwe betonnen wooneenheden. De crisis sloeg toe, de bouwfirma’s zitten ofwel op hun tandvlees of hebben geen tanden meer. Spanje staat vol met bouwkranen die al jaren niet meer gewerkt hebben. (Vakantie)woningen worden tegen dumpingprijzen op de markt gesmeten door de financiële instellingen om alsnog een bankroet te vermijden. Voor de geïnteresseerden: voor goed 50000 € koop je al een gezellige vakantiewoning aan de een of andere Costa. Spanje ziet Europa niet goed meer zitten, wil wel nog subsidies (die dan onterecht op foute plaatsen terecht komt zoals het stierenvechten, ook dat is ‘landbouwsubsidie”), maar voor de rest zouden de Spanjaarden liever terug hun siësta houden op het moment dat het hen uitkomt, en niet wanneer de heer Barosso het beslist.
Over Italië en Portugal kunnen we kort zijn: ook daar is het pompen of verzuipen en stellen ze zich vragen bij Europa. Werkloosheid, slechte financiële toestanden maken niemand vrolijk. En de cijfertjes die Europa vooropstelt zijn duidelijk: begroting in evenwicht of een boete…
Nederland heeft lang de wijsvinger gebruikt om de andere lidstaten de les te spellen. Besparen of buiten was de boodschap. Ook toen wij in financiële stormen terecht kwamen kregen we geen sikkepit medelijden van onze noorderburen, integendeel. Nu daar de politiek op zijn gat en in zak en as zit stellen ze zich de vraag of Europa wel eisen mag blijven stellen. Wilders wil zo snel als kan de grenzen sluiten, niet alleen voor illegalen en andere geluk en welstandszoekers maar ook voor de bemoeienissen vanuit Brussel. Wie denkt dat het anti-Europavirus enkel bij de rechtse PVV zit heeft het mis. Ook bij de linkerzijde, bij de SP stellen de politieke leiders de vraag of Nederland dit wel moet ondergaan. Miljarden besparen doet pijn, ook in Nederland. Wie steeds bij de beste van de klas wou zijn, en aan het handje van Merkel en Sarkozy de statiefoto’s opsmukte moet maar groots kunnen zijn in een nederlaag. Besparen dus en braaf blijven volgen is de boodschap.
Uiteindelijk kan je het niet maken je volledig afscheiden van Europa, Holland is Engeland niet en de Schelde de Noordzee niet. De Nederlanders zitten niet op een eiland, ze hebben Europa nodig. Misschien niet de beste oplossing, maar wel een betere dan alleen de economische grootmachten bevechten. Wie denkt in Nederland dat hij alleen beter af is kan beter op een wolk gaan zweven met een joint in de linker mondhoek en een Heineken in de rechter hand. Nederland is uiteindelijk het Utopia aan de Noordzee toch niet?








