De (te) dikke snee brood, met een gouden glimlach.

Lang geleden, maar daarom nog niet dood, de gevoelsschrijver die ik ben. Ik heb weer wat om me aan te ergeren. Er zijn, en ik besef dat heel goed, duizend meer dingen om je serieus om te ergeren, maar toch, een bagatel kan heel je dag naar de kl*ten helpen.

Ik heb hier achter de hoek een bakker, de naam heeft geen belang, en die bakt en verkoopt brood, dus nog een ‘echte’, geen die toespijs en appelmoes in blik in de rekken heeft, maar ook geen belegde broodjes, kortom, een ‘pure’ bakker.

Mijn bakker verdiende vorig jaar de ‘gouden glimlach’, een prijs die je kan krijgen al de klanten vinden dat je als verkoper steeds beleeft en vriendelijk bent tegen je klanten, de glimlach kan van goud worden, en bovendien krijg je nog een mooie prijs bovenop de gratis publiciteit.

Buiten de dikwijls iets te lang in de oven gelegen ‘tiger’ pistoleekes en de koffiekoeken die wel beter kunnen is er sinds een tweetal maanden nog een gebrek bijgekomen. Er is een mes stuk in de snijmachine wat maakt dat er steeds 1 snee is die dubbel zo dik is.

Dat je niet binnen een minuut een nieuw mes steekt in zulke machine begrijp ik, maar dat je na weken nog steeds geen oplossing hebt daar kan ik geen begrip voor opbrengen. Ik sprak een paar weken de zaakvoerster op een ludieke manier aan over het probleem. Ze vertelde me dat ze een tweede snijmachine ging aankopen en dat dan diegene die stuk was kon gemaakt worden, want dat kon toch niet als de winkel open was? Ik heb simpel gerepliceerd dat daarvoor de (wettelijke) wekelijkse sluitingsdag soelaas kon bieden. De dame was een beetje op de teentjes getrapt en had plots geen ‘gouden’ glimlach meer…

Ridicuul probleem, ik weet het. Maar ik vraag me af wat ze zou doen als de machine definitief de brui gaf. Zou ze dan de broden ongesneden verkopen aan de klanten? Ah ja zeker?

Groetjes van de warme woordenkakker.

Heel eigenaardig…

Dat mijn artikels niet meer regelmatig verschijnen op deze website heeft zo zijn reden. Ik ben volop bezig met mijn radioprogramma’s bij de Antwerpse radio Minerva. Mijn excuses aan iedereen die het wel leuk vind om nu en dan dingen van me te lezen (en de dt fouten erbij te nemen!).

Bijkomend fenomeen is dat de laatste dagen de bezoekersaantallen pijlsnel de hoogte inschieten. Een fout bij de provider of is er iets anders aan de hand? Zoals je weet heeft het Vlaams Belang ook zijn Antwerpse Volksgazet, een papieren vehikel waar ik niets mee te maken heb. Zou het kunnen dat de mensen nu denken dat ze op mijn website diezelfde informatie ook kunnen vinden? Dan is het de hoogste tijd om toch eens goed te kijken.

Anderzijds krijg ik de vraag of mijn domeinnaam niet te koop is, zonder er bij te zeggen wie dat wil kopen, al heb ik wel mijn eigen idee. Nu was volgens internetkenners deze site wel al iets waard, het laatste bedrag dat men me anoniem aanbood was de prijs van een tweedehands auto. Moet ik als elke andere doorsneeburger me nu laten leiden door de centen of trots zijn en toch, tegen een lager tempo, blijven verder schrijven op deze volksgazet?

Weet je, ik wacht af, misschien zijn er nog wel gegadigden en verkoop ik wel aan de hoogstbiedende. Mijn centen gaan in ieder geval niet naar de bank, dat zie je van hier. In de huidige situatie is alles opmaken de beste keuze, een beetje schuld bij de bank is nog beter, want dan hebben ze ons nodig, als we veel geld hebben moeten we misschien nog op zijn Cypriotisch gaan bedelen om onze centen.

Dus: laat het bieden beginnen, we tellen enkel met ronde getallen, per 100 € dus. Eens zien wie de daad bij het woord voegt.

Buiten het Vlaams Belang was er ook nog de Volksgazet van Rood! en moeten we goed weten dat dit ooit het uithangbord was van de BSP, de Belgische Socialistische Partij (nu SP.a). Dus ik heb al minstens drie concurrenten. Ik hou u op de hoogte!